21/1/2018  Forum | Chat | in mail | Ημερολόγιο | Ε-cards 

in.gr > health > Γυναίκα

 
  Η Υγεία στην Οικογένεια 
Ανδρας
Γυναίκα
Ηλικιωμένοι
Παιδί
  Νοσήματα 
Παθήσεις που αφορούν στη γυναίκα 
 Αισθητική 

Η επιστήμη παίρνει θέση 

 Πρόληψη 

Αναπαραγωγική ηλικία
Εμμηνόπαυση

 Διάφορα 

Ευ ζην και ποιοτική
 διαβίωση
 

 Σεξ 
 Εγκυμοσύνη 
Αναζήτηση

Χρησιμοποιήστε λέξεις κλειδιά για να αναζητήσετε πληροφορίες μέσα από τους καταλόγους του In health







 
Οσφυαλγία


Οσφυαλγία

Γιώργος Σάφος
Ορθοπεδικός ιατρός

1. Είναι ασθένεια η οσφυαλγία;

Η οσφυαλγία ή πόνος της μέσης ή λουμπάγκο, όπως ονομάζεται από πολλούς, δεν είναι μια ξεχωριστή νοσολογική οντότητα, μια ορθοπεδική ασθένεια, όπως έχουμε ίσως συνηθίσει να τη σκεφτόμαστε. Αποτελεί το σύμπτωμα ή την κλινική εικόνα ασθενειών τελείως διαφορετικών μεταξύ τους.

2. Είναι μια επώδυνη κατάσταση, "προνόμιο" του ανθρώπινου είδους;

Σχεδόν αποκλειστικά. Η οσφυαλγία από μηχανικής πλευράς αποτελεί μια αναπόφευκτη "παρενέργεια" της εξέλιξής μας σε δίποδα, καθώς η όρθια στάση έχει μεγάλες εμβιομηχανικές απαιτήσεις από το μυοσκελετικό σύστημα.

3. Είναι η οσφυαλγία συνηθισμένη ή σπάνια κατάσταση;

Σύμφωνα με πρόσφατη ευρωπαϊκή έρευνα, το 30% των εργαζομένων παραπονιέται για πόνους στη μέση. Αντίστοιχες έρευνες στις ΗΠΑ έχουν δείξει ότι το 70% του γενικού πληθυσμού θα έχει έστω και μια κρίση οσφυαλγίας στη διάρκεια της ζωής του.

4. Κοστίζει στην κοινωνία η οσφυαλγία;

Πολύ. Οι έρευνες στις ΗΠΑ έχουν δείξει ότι το κόστος από την απώλεια εργατοωρών, της φαρμακευτικής αγωγής, της φυσιοθεραπείας και της νοσηλείας, όταν είναι απαραίτητη, φτάνει τα 24 δισ. δολάρια ετησίως. Κάθε χρόνο το 14% των Αμερικανών χάνει έστω και μια ημέρα εργασίας λόγω οσφυαλγίας, και το 2% παίρνει κάποιου είδους ασφαλιστική αποζημίωση για τον ίδιο λόγο.

5. Από πού προέρχεται ο πόνος στην περιοχή της μέσης;

Α. Aπό τα οστά: από τους πέντε οσφυϊκούς σπονδύλους, τα οστά της λεκάνης και των ισχίων.
Β. Aπό τα νευρικά στοιχεία: το νωτιαίο μυελό, τα περιβλήματά του (μήνιγγες) και τις νευρικές ρίζες.
Γ. Aπό τα υπόλοιπα μαλακά μόρια: τους μυς, τους συνδέσμους και τους αρθρικούς θυλάκους.
Δ. Από τα σπλάγχνα: τους νεφρούς, το πάγκρεας, τη χοληδόχο κύστη, το στομάχι, το έντερο. Έτσι, πολλές νοσολογικές οντότητες που σχετίζονται με όλα αυτά τα ανατομικά στοιχεία μπορεί να εμφανιστούν, με πρώτο ή κύριο σύμπτωμα την οσφυαλγία.

6. Πρέπει στην οξεία οσφυαλγία να ζητάμε ιατρική βοήθεια;

Απολύτως ναι. Η οσφυαλγία είναι συνήθως το αποτέλεσμα απλών, μηχανικών παραγόντων που προκαλούν μυοσκελετική τάση και κατ' ακολουθία μυϊκό σπασμό. Στους πιο ηλικιωμένους μπορεί να αποτελεί συνέπεια οστεοαρθρίτιδας της σπονδυλικής στήλης και σχηματισμού οστεοφύτων. Υπάρχει όμως και ένας μικρός αριθμός σοβαρών, απειλητικών για τη ζωή καταστάσεων που χρειάζονται ταχεία διάγνωση και άμεση αντιμετώπιση.

7. Είναι πολλές οι παθήσεις εκείνες που μπορεί να περιλαμβάνουν την οσφυαλγία ως σύμπτωμα ή κλινική εικόνα;

Πάρα πολλές. Στη διαφορική διάγνωση της οσφυαλγίας ο γιατρός περιλαμβάνει:
την κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου, οξεία ή χρόνια
τη στένωση του σπονδυλικού σωλήνα
σπονδυλόλυση ή σπονδυλολίσθηση
όγκους, πρωτοπαθείς (καλοήθεις ή κακοήθεις) ή μεταστατικούς
φλεγμονές (δισκίτις, απόστημα, φυματίωση, βρουκέλλωση, αραχνοειδίτις, έρπης ζωστήρας)
αρθρίτιδες (ρευματοειδής, ψωριασική, αγκυλοποιητική, εκφυλιστική)
τραυματισμοί (κατάγματα, επισκληρίδιο αιμάτωμα, κακώσεις συνδέσμων)
παθήσεις του ουροποιογεννητικού (νεφρολιθίαση, προστάτης, ινομύωμα, δυσμηνόρροια)
παθήσεις του πεπτικού (παγκρεατίτιδα, χολοκυστίτιδα, οπισθοτυφλική σκωληκοειδίτιδα)
μεταβολικά νοσήματα (ν. Paget, υπερπαραθυρεοειδισμός, οστεοπόρωση)
παθήσεις του κυκλοφορικού (ανεύρυσμα αορτής, αποφρακτική αρτηριοπάθεια)
πόνος στατικολειτουργικής αιτιολογίας λόγω ανισοσκελίας, συγγενούς εξαρθρήματος ισχίου, εγκυμοσύνης, παχυσαρκίας, νευρολογικής πάθησης (π.χ., πολυομυελίτιδα), σκολίωσης

8. Πώς θα βοηθηθεί ο γιατρός στην τελική του διάγνωση;

Συνεργαζόμενος ο ασθενής με το γιατρό του και δίνοντάς του ένα λεπτομερές ιστορικό του πόνου, τον βοηθά ουσιαστικά να προσεγγίσει τη διάγνωση. Για να βεβαιωθεί, θα χρειαστούν μια καλή κλινική εξέταση και πιθανόν παρακλινικός έλεγχος (εξετάσεις αίματος, ακτινογραφίες κ.λπ.). Το ξεκίνημα του πόνου, η διάρκειά του, οι χαρακτήρες του (συνεχής, περισταλτικός, οξύς, χρόνιος, νυχτερινός, αν εκλύεται με την κίνηση, πώς υφίεται, πού αντανακλά κ.λπ.), τα συνοδά συμπτώματα (έμετος, πυρετός, μουδιάσματα, συχνουρία, μυϊκή έκπτωση, απώλεια ή αύξηση βάρους) αποτελούν πολύ σημαντικά χαρακτηριστικά. Σημαντικές πληροφορίες επίσης είναι η ύπαρξη άλλων γνωστών παθήσεων που ενδεχομένως έχει ο ασθενής, όπως νεοπλασία, πεπτικό έλκος, αρτηριοπάθεια, χρόνια νεφρική ανεπάρκεια, ρευματοειδής αρθρίτις, υπέρταση, σακχαρώδης διαβήτης, AIDS). Τυχόν λήψη φαρμάκων για οποιονδήποτε λόγο, όπως αντιπηκτικά, κορτιζόνη, θα πρέπει να αναφέρεται. Επίσης πρέπει να αναφέρεται τραυματισμός ή προηγηθείσα επέμβαση (ραχιαία ή επισκληρίδιος νάρκωση).

9. Ποιες είναι οι πιο συχνές εξετάσεις που γίνονται στο πλαίσιο του παρακλινικού και εργαστηριακού ελέγχου για τη διάγνωση της νόσου που βρίσκεται πίσω από την οσφυαλγία;

Συνήθως ο γιατρός ξεκινά με απλές ακτινογραφίες της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Εάν και εφόσον χρειάζεται, και ανάλογα με τη συμπτωματολογία, ο γιατρός μπορεί να ζητήσει αξονική τομογραφία, μαγνητική τομογραφία, σπινθηρογράφημα, ηλεκτρομυογράφημα των κάτω άκρων, αιματολογικές και βιοχημικές εξετάσεις.

10. Ποια είναι η συνηθέστερη αιτία οσφυαλγίας και ποια είναι η θεραπεία της;

Η πιο συνηθισμένη μορφή οσφυαλγίας είναι αυτή που προέρχεται από μυϊκή τάση-σπασμό των ραχιαίων ή των ιερονωτιαίων μυών της ράχης. Συνήθως προκαλείται από σήκωμα βάρους -κάποιου μεγάλου αντικειμένου- με λάθος τρόπο, δηλαδή όταν η άρση του βάρους γίνεται με τα πόδια σε ευθεία και τον κορμό να γέρνει προς τα εμπρός, ενώ η μέση (οσφυϊκή περιοχή) βρίσκεται σε πρόσθια κάμψη. Αυτή η στάση σε συνδυασμό με αγύμναστους ραχιαίους μυς της πλάτης προκαλεί υπέρμετρη τάση - θλάση των μυών που έχει συνέπεια μυϊκό σπασμό. Η σωστή στάση για σήκωμα βάρους είναι αυτή με τα γόνατα σε κάμψη και τη μέση σε ευθεία θέση με τη λεκάνη και τον υπόλοιπο κορμό. Το καλό ιστορικό και η κλινική εξέταση εκ μέρους του γιατρού θα διαχωρίσει τους ασθενείς των οποίων η συμπτωματολογία είναι απλώς μυοσκελετικής αιτιολογίας, από αυτούς που υποκρύπτουν μία πιο σοβαρή πάθηση και οι οποίοι θα παραπεμφθούν για παρακλινικό έλεγχο ή και άμεση νοσοκομειακή αντιμετώπιση. Η πρώτη ομάδα στη μεγάλη της πλειονότητα θα ανταποκριθεί σε θεραπεία με απλά παυσίπονα (ασπιρίνη, παρακεταμόλη), δύο τρεις ημέρες ανάπαυση και θερμά επιθέματα (θερμοφόρα, με ζεστό νερό ή ηλεκτρική). Στις πιο έντονες οσφυαλγίες ο γιατρός μπορεί, λαμβάνοντας υπόψη και το ιστορικό του ασθενούς, να συστήσει μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα στα οποία ανταποκρίνονται και οι πιο ισχυρές οσφυαλγίες ακόμα και αυτές που προέρχονται από κήλες μεσοσπονδύλιων δίσκων. Η φυσιοθεραπεία σίγουρα έχει θέση στην αντιμετώπιση της οσφυαλγίας. Όταν αυτή γίνεται σωστά, πέραν της ανακούφισης που προσφέρει, χαρίζει στον ασθενή και ένα γενικό αίσθημα ευεξίας. Ο ασθενής το χρειάζεται, γιατί, ιδιαίτερα αν είναι νέος, αισθάνεται ψυχολογική κατάπτωση όταν δεν μπορεί να αθληθεί ή να πάει στη δουλειά του. Η φυσιοθεραπεία που γίνεται είναι διαθερμίες, υπέρηχοι και διαδυναμικά. Οι χειρομαλάξεις και οι ηλεκτρομαλάξεις οσφύος πρέπει να γίνονται αποκλειστικά σε ασθενείς που δεν παρουσιάζουν ριζιτικά και νευρολογικά συμπτώματα. Στους ασθενείς με νευρολογικής φύσης συμπτώματα, τα οποία περιορίζονται σε άλγος και απώλεια αισθητικότητας ή και μικρή μόνο έκπτωση της μυϊκής ισχύος, αν δεν υπάρχει ανταπόκριση στη φαρμακευτική θεραπεία, σε μια τελευταία προσπάθεια να αποφευχθεί το χειρουργείο, μπορούν να γίνουν επισκληρίδιες εγχύσεις.

11. Έχει θέση στη θεραπεία της οσφυαλγίας η χειρουργική αντιμετώπιση;

Βεβαίως, όταν υπάρχει απόλυτη ένδειξη. Οι ενδείξεις, πέραν των καταστάσεων που είναι απειλητικές για τη ζωή, είναι όλες οι παθήσεις που προέρχονται από το μυοσκελετικό και μειώνουν το εύρος του νωτιαίου σωλήνα ή προκαλούν πιεστικά φαινόμενα στις μήνιγγες ή στο νωτιαίο μυελό. Η επέμβαση είναι αναγκαία, γιατί αυτές οι παθήσεις έχουν διαρκή πόνο που δεν αντιμετωπίζεται συντηρητικά. Επιπρόσθετα μειώνουν την ικανότητα του ασθενή να βαδίζει, να στέκεται ή ακόμα του διαταράσσουν την αφόδευση, την ούρηση και τη σεξουαλική ικανότητα. Τέτοιες καταστάσεις μπορεί να προκαλέσουν οι κήλες μεσοσπονδύλιων δίσκων, η πρόπτωση του ινώδους δακτυλίου του δίσκου, η σπονδυλόλυση και η σπονδυλολίσθιση.

12. Υπάρχουν τρόποι να προληφθεί η οσφυαλγία;

Σίγουρα υπάρχουν. Η καλή φυσική κατάσταση, η γυμναστική ολόκληρου του σώματος και ειδικά οι ασκήσεις ενδυνάμωσης των κοιλιακών, ραχιαίων και ιερονωτιαίων ομάδων μυών είναι απαραίτητες. Αυτές όμως πρέπει να γίνονται όταν το άτομο είναι σε πλήρη υγεία και όχι κατά τη διάρκεια ή αμέσως μετά την κρίση οσφυαλγίας, γιατί υπάρχει ο κίνδυνος να χειροτερέψει ή να υποτροπιάσει. Αλλοι τρόποι πρόληψης της οσφυαλγίας είναι η αποφυγή αύξησης του σωματικού βάρους και το σήκωμα αντικειμένων με σωστό τρόπο (γόνατα σε κάμψη και με ίσιο τον κορμό). Η τοποθέτηση μικρού μαξιλαριού στη μέση, όταν πρόκειται κάποιος να οδηγήσει για πολλές ώρες, είναι επίσης βοηθητική. Η ξεκούραση και ο ύπνος είναι πολύ σημαντικό να γίνονται με το σωστό τρόπο. Αυτός είναι σε κρεβάτι με σκληρό σταθερό σκελετό (ξύλα και όχι ελάσματα), όπως και "σκληρό" ορθοπεδικό στρώμα.




 
 Μετρήστε την υγεία σας
 Υγιεινές προτάσεις
Η συμβουλή μας για σήμερα
 Πείτε μου γιατρέ μου
Οι ειδικοί απαντούν
 Ιατρικό αλφάβητο

Λεξικό ιατρικών όρων
για εύκολη ανάγνωση των ιατρικών θεμάτων




In Health Επικοινωνία :
Πείτε μας τη γνώμη σας