Σωματική άσκηση και ψυχοθεραπεία συντελούν στην αντιμετώπιση της χρόνιας κόπωσης
Αυτό το κείμενο εκτυπώθηκε από το health.in.gr στη διεύθυνση health.in.gr
25 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 11:12
health.in.gr
URL:
health.in.gr
Λονδίνο: Οι πάσχοντες από σύνδρομο χρόνιας κόπωσης, δεν πρέπει να αποδέχονται την κατάστασή τους και να προσαρμόζονται σε ένα χαλαρό και τελικά περιορισμένο τρόπο ζωής, αλλά αντίθετα πρέπει να επιλέγουν τον συνδυασμό σωματικής άσκησης και συμβουλευτικής ψυχοθεραπείας για να βελτιώσουν την υγεία τους.

Σύμφωνα με νέα μεγάλη (την μεγαλύτερη του είδους της, μέχρι σήμερα, σχετικά με το σύνδρομο χρόνιας κόπωσης) βρετανική έρευνα που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο The Lancet, ερευνητές, με επικεφαλής την Δρ Τρούντι Τσάλντερ του Βασιλικού Κολεγίου του Λονδίνου και τον καθηγητή Μάικλ Σαρπ του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου, συνιστούν στους ασθενείς να δοκιμάζουν σιγά-σιγά τα όρια τους, αντί να επαναπαύονται.

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι το 60% των ασθενών έδειξαν αισθητή βελτίωση, όταν οι θεραπευτές τούς ενθάρρυναν σταδιακά να κάνουν όλο και περισσότερα πράγματα (ο κάθε ασθενής με τον δικό του ξεχωριστό ρυθμό). Αντίθετα, όταν οι θεραπευτές συμβούλευαν τους ασθενείς να αποδεχτούν την πάθηση τους και να προσαρμόσουν ανάλογα την καθημερινή τους ζωή, οι ασθενείς έδειξαν σημαντικά μικρότερη βελτίωση σε χρονικό διάστημα 52 εβδομάδων.

Το σύνδρομο χρόνιας κόπωσης χαρακτηρίζεται από έντονη σωματική και νοητική κούραση, έλλειψη συγκέντρωσης, απώλεια μνήμης, ανήσυχο ύπνο, πόνους στους μυς και τις αρθρώσεις κ.ά. Είναι επίσης γνωστή ως μυαλγική εγκεφαλομυελίτιδα και εκτιμάται ότι πλήττει περίπου 17 εκατ. ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.

Δεν υπάρχει ακόμα κάποια θεραπεία και οι γιατροί δεν ξέρουν την αιτία της.

Μερικοί πιστεύουν ότι αφορμή είναι κάποια λοίμωξη από ιό (κάτι που όμως δεν έχει επαληθευθεί) και υπάρχει διαφωνία και για τους τρόπους καταπολέμησης της πάθησης, ενώ αρκετοί ασθενείς αντιδρούν στην ιδέα ότι μπορούν να βοηθηθούν από ψυχοθεραπεία.

Η νέα μελέτη, που εστίασε σε 641 ασθενείς με χρόνια κόπωση, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι είναι πιο αποτελεσματικός ο συνδυασμός σταδιακής φυσικής άσκησης και κάποιας μορφής θεραπείας, όπως η γνωσιακή-συμπεριφορική, ώστε να ξεπεραστούν οι νοητικές εμπλοκές που προκαλεί η νόσος.

ΑΠΕ-ΜΠΕ, Reuters, BBC